Ik kijk weleens naar De Slimste Mens ter Wereld. Erik Van Looy en ik hebben alvast twee dingen gemeen. Slechte tanden en allebei nog nooit een Oscar gewonnen. Tot zover de vergelijking, zou je denken.
Maar er is nog iets.
Erik ziet kandidaten komen en gaan. Sommigen passeren snel, anderen blijven wat langer. Tien afleveringen lijken al een eeuwigheid. Er wordt gelachen, geplaagd en soms zelfs een traantje weggepinkt. Je ziet zijn oprechte ontroering wanneer iemand vertrekt. Zeker wanneer er een band is ontstaan.
Eigenlijk is Erik een soort bedrijfsleider. Alleen gaat het bij hem allemaal wat sneller. Een aflevering is bij wijze van spreken een werkjaar. Op een paar weken tijd maakt hij mee waar een ondernemer soms jaren over doet. Kennismaken, een band opbouwen, mensen zien groeien en weer afscheid nemen.
En kijk naar dit seizoen. De twee kandidaten die het langst meegingen, hebben allebei afgezegd voor de finaleweken. Om persoonlijke redenen.
Dat scenario had Erik ook niet geschreven.
Ondernemen lijkt daar verdacht veel op. Je bouwt een ploeg, investeert in mensen, ziet ze groeien en tekent samen een toekomst uit. Je denkt dat je stilaan alles een beetje op de rails hebt. Tot de realiteit je een rechtse hoek verkoopt.
Mensen komen. Mensen gaan. Soms wil je ze absoluut houden. Soms weet je dat het beter is om afscheid te nemen. En soms gooien persoonlijke omstandigheden alle plannen overhoop. Dat maakt het niet minder moeilijk, ook als je perfect begrijpt waarom.
De kandidaten nemen afscheid en gaan verder met hun leven.
Erik blijft.
Ondertussen gaat de show gewoon door. Ook als je liever even op pauze zou drukken. Er zijn klanten, collega's die op je rekenen en plannen die niet vanzelf werkelijkheid worden. Dus vloek je eens, herschrijf je het scenario en ga je verder. Met dezelfde ambitie, soms een andere bezetting en hopelijk evenveel goesting.
Benieuwd hoe Erik na dit seizoen terugkijkt op alles wat hij zag passeren. Of hij daar even van moet bekomen. Of dat hij alweer uitkijkt naar het volgende seizoen.
Kudos aan Erik Van Looy. En aan alle ondernemers die hun scenario voortdurend moeten herschrijven.
Want soms is de presentator van De Slimste Mens ter Wereld de eenzaamste mens ter wereld.
En niet alleen hij.